Blog 0

Fijn dat je op mijn site bent gegaan. Merci.

Vanwege twee redenen, ben ik met deze blogsite begonnen. In navolging van een man op het forum van Radar (TV), die blogt over zijn eveneens laaaang lopende letselschadezaak (17 jaar). En de tweede reden is het op een rijtje zetten en afstand nemen als ook voor anderen het over-/inzichtelijk overbrengen van wat ik de afgelopen 18 jaar heb doorgemaakt, heb geleerd en heb meegemaakt. En daarmee een stuk verwerking. Verder vind ik het leuk om met taal te "spelen" en zet ik mijn gedachten(-kronkels) en woordgrapjes graag op papier of zoals hier, om in 1'n en 0'n.


Mijn échte éigen vrije leven begon 30 april 2001 op mijn late 31e, maar op 1 november 2002, na (ja ja, let op hoe wrang/typisch/....) een vergadering (als Projectleider 'Contractwerkers Vogelvrij') met... de Vereniging van Letselschadeslachtoffers werd het een abrupt halt toe geroepen..

Op die Koniginnedag 30 april barstte een spanningsbommetje na een lange periode van hard werken, een mountainbikeongelukje en een zeer moeizame herstelperiode. Voor 30 april had ik een paar dagen van interne media(lees: gedachten)stilte, ik was gewoon murw geslagen en verdoofd door de kafkaiaanse situatie waarin ik was beland. Waarschijnlijk door de ontspanning en .. tja geluk, voelde ik (door een advertentie van de Whiplash Stichting) veel opluchting en duiding, dat veel rust gaf. Goddank, ook na lange lange regenperiodes kómt er zonneschijn. zoals Nietzsche zei aan elke crisis komt een eind.. Maar helaas al snel een nieuwe..

Op de zonnige vrijdagmiddag 1 november 2002, stap ik na die VvLS-vergadering in een (vuile) streekbus. Voor de chauffeur staande met mijn strippenkaart in de hand, trekt hij (op de weg staand) snel op, maar plots staat hij pál op de rem...!


De komende tijd zal ik blogs plaatsen en zo steeds een inkijkje geven in mijn levensloop na het busongeluk. Al jaren zeg ik 'ik kan wel een boekschrijven', nu maar eens eerst blogs schrijven in met diverse flashbacks... Moge het jou wat brengen, ter lering en/of ter vermaak :)).


Hartelijke groet,

Jan-Willem

19 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Tja, (het) leven met een acceleratie-, nektrauma, Post Commotioneel Syndroom (PCS) of noem het Whiplash of WAD is grillig. Het gaat niet om het naampje, het gaat om de klachten en die zijn er veel. Ho

Opgevangen door vrienden, bekenden en door een goed gesprek met een gevonden adviseur gaat het een paar dagen later (zie blog nr.1) weer wat beter. De huisarts heeft me verwezen naar een therapeut o

Vrijdag 12 maart was het dan zover. Maanden van voorbereiding om de relevante informatie bij elkaar te krijgen/bellen en te selecteren. Om een Verklaring op- en bij te stellen (4 kantjes). Het helpt b